श्रीयते उष्णीषादिना । ‘श्रयतेः स्वाङ्गे शिरः किच्च’ (उ० ४.१९४) इत्यसुन् । ‘शिरः प्रधाने सेनाग्रे शिखरे मस्तकेऽपि च’ (इति मेदिनी) । ‘शिरोवाची शिरोऽदन्तो, रजोवाची रजस्तथा’ ।
धातुः -
| श्रिञ् सेवायाम् | |
| श्रि | - हलन्त्यम् 1.3.3, तस्य लोपः 1.3.9 |
| शिर् + असुन् | - श्रयतेः स्वाङ्गे शिरः किच्च (४.१९४) । उणादिसूत्रम् । |
| शिर् + अस् | - हलन्त्यम् 1.3.3, उपदेशेऽजनुनासिक इत् 1.3.2, तस्य लोपः 1.3.9 |
| शिरस् + सु | - स्वौजसमौट्छष्टाभ्याम्भिस्ङेभ्याम्भ्यस्ङसिभ्याम्भ्यस्ङसोसाम्ङ्योस्सुप् 4.1.2 |
| शिरस् + स् | - उपदेशेऽजनुनासिक इत् 1.3.2, तस्य लोपः 1.3.9 |
| शिरस् | - हल्ङ्याब्भ्यो दीर्घात् सुतिस्यपृक्तं हल् 6.1.68 |
| शिर + रु | - ससजुषो रुः 8.2.66 |
| शिर + र् | - उपदेशेऽजनुनासिक इत् 1.3.2, तस्य लोपः 1.3.9 |
| शिरः | - खरवसानयोर्विसर्जनीयः 8.3.15 |