वच्यते । ‘वञ्चु गतौ' (भ्वा० प० से०) । बाहुलकादुलो जत्वं च । 'वञ्जुलः पुंसि तिनिशे वेतसाशोकयोरपि ॥
धातुः - वन्चुँ गतौ