स्तूयते । 'ष्टुञ् स्तुतौ' (अ० प० अ०) । ‘कृञादिभ्यः' (उ० ५.३५) इति वुन् । यद्वा तिष्ठति । ‘स्थ: स्तोऽम्बजबकौ' (उ० ४.९६) ॥
धातुः - ष्टुञ् स्तुतौ