ह्रियते । ‘हृञ् हरणे’ (भ्वा० उ० अ०) । ‘ऋहलोण्यत्’ (३.१.१२४) । न हार्यः । ‘अहार्यो हर्तुमशक्ये शैलेऽपि’ इति हैम: ॥
धातुः - हृञ् हरणे