आत्मवाननपेतोऽर्थादर्थ्यो पुण्यं तु चार्वपि । रूप्यं प्रशस्ते रूपेऽपि वदान्यो वल्गुवागपि ॥ १६० ॥
शब्दसङ्ख्या | प्रातिपदिकम् | प्रथमान्तःशब्दः | लिङ्गम् | व्युत्पत्तिः | प्रत्ययः/ समासनाम | वृत्तिः/शब्दप्रकारः | किमन्तः शब्दः |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1 | अर्थ्य | अर्थ्यः | पुंलिङ्गः, स्त्रीलिङ्गः, नपुंसकलिङ्गः | आत्मवाञ् ज्ञानी | यत् | तद्धितः | अकारान्तः |
2 | पुण्य | पुण्यः | पुंलिङ्गः, स्त्रीलिङ्गः, नपुंसकलिङ्गः | पुनाति | यत् | उणादिः | अकारान्तः |
3 | रूप्य | रूप्यः | पुंलिङ्गः, स्त्रीलिङ्गः, नपुंसकलिङ्गः | आहतं प्रशस्तं वा रूपमस्यास्ति | यप् | तद्धितः | अकारान्तः |
4 | वदान्य | वदान्यः | पुंलिङ्गः, स्त्रीलिङ्गः, नपुंसकलिङ्गः | वदति | आन्य | उणादिः | अकारान्तः |